Karalama Defterim

Her çıkışın bir inişi,
her gidişin bir dönüşü
varmış.

Çocuklar büyür,
bir gün
yuvadan uçarmış.

Öyle bir yere çıkacağım,
öyle bir yere gideceğim
ki
sevdiceğim,
bir gün
ne inmek,
ne dönmek
olmayacak.

Bilip de doğruyu saplanmışsan yanlışa,
Maraton koşarken mehter marşıysa dilindeki,
Bağımlıysan…

Bağımlıysan,
Bağırdıkça kısılıyorsa sesin,
Her gün uzaklaşıyorsa geleceğin,
Uyumak ve uyanmak istemiyorsan…

Neydin sen, ne oldun?
Ve ne olacak biliyor musun yarın?
Varken yoksun, ya yokken var mısın?

Var mısın?

Artık hiç duyulmuyor sesin.

Beton blokların arasında
Demir parmaklıklı bir odadayım.
Maphusta değil,
Yurtta zemin kattayım.

(daha fazla…)

‘İki ışık’
demiştin bana.
‘Birinden kaç, ötekine koş.’
‘Öyle döneceksin geriye.’
‘Biri yakın’ demiştin.
‘Parlak. Çekiyor seni.’
‘Diğeri uzak. Sanki bir tünelin ucu gibi…’

Hangisi hangisiydi?
Hangisi hangisiydi,
hatırlayamıyorum şimdi…

Gitme diyemiyorum sana,
ama,
dönememenden korkuyorum.

(daha fazla…)