Ertuğrul Akçaoğlu

Bir iki aydır saç, bir kaç gündür de sakal traşı olmamıştım. Kötü buranın berberleri; saç traşını aksatışım ondan. Sakal traşını ise tembellikten ihmal ettim doğrusu.

Dört gün önce gittim berbere. Adam makasını dolaştırdıkça başımın etrafında saç topakları omzumdan aşağı doğru yuvarlanıp durdular. Yerçekimini keşfetmesi için Newton’un elma ağacının altına uzanması şart değilmiş aslında; berbere gitse de olurmuş. Siyahtı çoğu saçların, daha doğuru koyu kahve, ama benim gözüm beyazlara takıldı. Epeyceydiler.

Bu yazının devamını okuyun »

Ben Türkçeyi çok iyi kullanan bir kişi değilim. Gene de başkalarının hatalı kullandığı sözcükler, tamlamalar bazen gözüme batıyorlar, kulağımı tırmalıyorlar. Laf etmeden duramıyorum.

Bir aralar ‘taşıt aracı’ lafıyla bozmuştum kafayı. ‘Taşıt aracı denmez; taşıt demek zaten taşıma aracı demektir; taşıt aracı demekle, taşıma aracı aracı deyip duruyorsunuz’ diyordum eşe dosta ama dinleyen mi var! Bütün taşıtlar, taşıt aracı olup çıktılar ülkemizde.

Bu yazının devamını okuyun »

1975 yılında Karadeniz Ereğli”de doğdum. 1986′da Nimet İlkokulu’nu, 1993′de Karadeniz Ereğli Anadolu Lisesi’ni bitirdim. Aynı yıl Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne başladım. 1995′de yatay geçiş yaptığım Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden 1997′de mezun oldum.

Ankara Hukuk’tan mezun olduktan sonra üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Kamu Hukuku Yüksek Lisansı programına devam ettim. Yüksek lisans devam ederken avukatlık stajımı Ankara Barosu nezdinde tamamladım ve ardından, 1998 yılında, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Vergi Hukuku Anabilim Dalı’nda Araştırma Görevlisi olarak çalışmaya başladım. 2000 yılında finansal türev ürünlerin vergilendirilmesini konu alan tezimle yüksek lisansı tamamladıktan sonra doktora için Florida Üniversitesi Lisansüstü Vergi Hukuku Programı’na girdim. Sanırım 2005 sonu ya da 2006 başında bir vakitler “vergi hukuku doktoru” olacağım.

On dokuz yıldır bilişim teknolojilerine, on iki yıldır hukuka, sekiz yıldır Türk vergi hukukuna, yedi yıldır finansal yeniliklere, beş yıldır Amerikan vergi hukukuna, dört yıldır ise uluslararası vergi hukukuna ve özellikle elektronik ticaretin vergilendirmesi konusuna kesintisiz şekilde kafa yoruyorum. İlgi duyduğum, kafa yorduğum diğer konuları Karalama Defterim’e düştüğüm notlardan öğrenirsiniz zaten…

Bana ulaşmak isterseniz aşağıdaki “yorumlar” linkine tıklayın ve gelecek sayfadaki formu doldurmak suretiyle iletişim bilgilerinizi ve mesajınızı gönderin lütfen.

Ertuğrul Akçaoğlu

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP), bu yilki İnsani Gelişmişlik Endeksi’ni yayınlamış. Ben bu endeksi görmüş değilim. Sadece gazetede haberini okudum bugün, o kadar. Zaten endeksin adı da pek bir şey ifade etmiyor bana.

Neyse, sadede geleyim: Bu yılki rapora göre Türkiye’de ortalama ömür beklentisi 68.7 yılmış. Demek ki, benim 38.7 yılım kalmış. ‘Yaş otuz beş, yolun yarısı eder’ derken pek de yanılmıyormuş desenize Cahit Sıtkı Tarancı.

Kaç yaşındaydım acaba, otuz beş yaş şiirini okuduğumda? Siyah beyaz bir resmi vardı şairin kitabın arka kapağında. Ve bir kaç satır: Genç yaşta hayat veda etti, diyordu şair için kitabı derleyen. Ölümü düşünmüştüm o gün; on iki - on üç yaşlarında…

Bu yazının devamını okuyun »

Bir haftadır TV karşısında oturmuş New Orleans ve çevresinde yaşanmakta olan dramı seyrediyorum. İçim gidiyor ve elimden hiçbirşey gelmiyor. Ne New Orleans’a gidecek durumum ne de kurtulanlara yardım edebilecek imkanım var. TV seyrediyorum, tek yaptığım bu. Binlerce insan su altında kalmış koca bir şehirden kaçmaya çalışıyorlar. Gidecek yerleri yok. Evleri yok. Açlar. Susuzlar. Ölüyorlar. Canlı yayında. Şimdi.

Bundan bir kaç yıl önce gitmiştim New Orleans’a. Çoğunluğu zenci olan bu şehir rengarenk bir gece hayatına sahipti. Jazz’ın doğduğu yer burası ne de olsa. French Quarters denen tarihi bölgesi şehrin turist ve eğlence merkezi. Ben doğrusu o kadar da beğenmemiştim French Quarters’ı. Tulane Üniversitesi’ne giden yol, yol üstündeki tramvaylar, üniversitenin kampüsü, kampüsün karşısındaki park daha çok ilgimi çekmişti.

Bu yazının devamını okuyun »

Kimse merak ettiğinden değil ama gene de yazayım dedim. Vebsitelerimi bu haftaya kadar Vizaweb diye bir firmanın sunucularında muhafaza ediyordum. Vizaweb’den pek bir şikayetim yoktu. Bir gigabayt kadar bir alanı üç aylığı yirmi küsur dolara sağlıyor bu firma. Erişim hızı fena değil. Tek sorun her alanadı eklemesi için (add-on domain) için fazladan para istemesiydi.

Geçen akşam Fatwallet’a bakarken HostPC diye bir firmanın bir kampanyasına denk geldim. Bir onda iki gigabayt alanı yıllık otuz dolara sağlıyorlar. On iki alandını hesaba eklemesi ve yüz e-posta adresi yaratması bedava, sonrası paralı. Geri kalan tüm ıvır zıvır da “sınırsız”. Fırsat bu fırsat deyip Vizaweb’deki hesabımı kapatıp HostPC’de bir hesap açtım. Şimdilik erişim hızından ve müşteri hizmetleri biriminden gayet memnunum.

Bu yazının devamını okuyun »